Haal het doek maar op; muzikale ode aan de schnabbelartiest  

Soms heb je van die voorstellingen waarvan je vooraf al weet dat het geen hoge kunst is, maar meer zit in de hoek vermakelijk. De Graaf en Cornelissen producties laat op dit moment Mariska van Kolck en Tony Neef op schnabbeltour gaan met geluidsband (dit is geen grap), ondersteund door een viertal jonge talenten. Van Appelscha tot Zierikzee. 

haalhetdoemaarop
Foto: Roy Beusker

Wat: Haal het doek maar op.
Wie: Mariska van Kolck, Tony Neef, Julia Berendse, Willemijn van Holt, Dook van Dijck en Jordy van Loon.
Waar: De Lampegiet, Veenendaal
Wanneer: 28 februari 2020
Door: Robin Streppel

De verhaallijn is flinterdun. Rolf Molenaar (Tony Neef) blikt terug op zijn leven; de tijd dat hij met een groep artiesten door het land reisde. Verschillende perikelen, gekissebis en nostalgie maken de verhaallijn rond. Als de televisie zijn intrede doet valt de groep stil. Diva Lonneke Rimini (Mariska van Kolck) richt zich op haar televisiecarrière en laat haar loopbaan als schnabbelartiest achter zich, tot grote ergernis en verdriet van Rolf.

 

Voor vanavond zat de zaal voor drie kwart vol (nette bezetting vandaag de dag) met watergolfkapsels en piepende gehoorapparaten van voornamelijk 65-plussers. Het publiek genoot! Het was een feest der herkenning en er werd dan ook flink meegezongen. Dat is prima bij een fijne meezinger zoals “Kom van dat dak af” en
“Alle duiven op de dam”, dit repertoire nodigt natuurlijk uit om lekker mee te deinen.

Toch heb ik daar als frequent theaterbezoeker moeite mee; ik kom om de artiesten te horen zingen, niet om Mientje en Klaas van rij drie even lekker in te horen zetten drie toonsoorten lager. Met name bij de gevoelige nummers die vooral gezongen werden door Mariska van Kolck was dat jammer. Mariska speelt Lonneke met verve; ze is een tikkeltje een diva. Mariska heeft zo’n mooie uitstraling op het toneel en zij heeft mij al twee keer verguld een theaterzaal weten te verlaten. Dat was met haar vertolkingen van Roxie Hart in Chicago (2009) en vorig seizoen als Kniertje in Op Hoop van Zegen. En dat is een prestatie, want Mariska heeft geen grootse stem zoals Pia Douwes en Simone Kleinsma. Haar stem is wat fragiel, maar ik heb het vanavond weer gezien. Mariska maakt connectie met het materiaal en dat maakt haar zo goed. Heerlijk hoe zij “Pierrot” en “Ik ben gelukkig zonder jou” zong.

Tony Neef is de andere vedette in dit gezelschap. Neef speelt de conferencier Frans goed, een rol die hem past. In eerdere liedjesprogramma’s bewees hij al dat het Nederlandse repertoire hem wel ligt. Neef zingt “Telkens Weer” prachtig.

De vier jonge talenten zijn Julia Berendse (Trees), Willemijn van Holt (Roos), Dook van Dijck (Peter) en Jordy van Loon (Benjamin). Dit viertal klinkt meerstemmig als een klok en zijn allen talentvol. Voor Jordy is dit zijn eerste productie en hij is dus de ontdekking van dit stuk. Samen met Dook van Dijck is hij rebels in dat wat hij doet. Het totale ensemble geeft kippenvel met “Heel Even” op het eind, wat het hoogtepunt is van deze voorstelling.

Geen kunst met een grote K, maar voor dit soort producties is publiek! Dat weet Hans Cornelissen als geen ander na successen als “Op Hoop van Zegen”, “De Jantjes” en “De Grote Drie”. Deze nostalgische zetten zijn slim, want het bedrijf neemt ook risico’s met bijvoorbeeld Kinky Boots (toch minder bekend en grotere investeringskosten).

De Graaf en Cornelissen zijn voor gemak gegaan. Er wordt niet met livemuziek gespeeld, maar met arrangementen die ingespeeld staan op band. Op zich wel gebruikelijk bij schnabbelartiesten. Toch boet je in op kwaliteit als je dit op deze manier doet. Daarnaast; was dit nou echt een musical? De verhaallijn is zo dun dat het eerder een liedjesprogramma was. Muzikaal was de zang prachtig, Haal het doek maar op is een vermakelijke avond.

Haal het doek maar op is door het land te zien t/m 26 april