In Iho wordt sterk gespeeld.

Toneelgroep Oostpool brengt na het grote toneelsucces van “Angels in America”(2015) het in Nederlands nieuwe stuk “The Intelligent Homosexual’s Guide to Capitalism and Socialism with a Key to the Scriptures or Iho.” De titel doet je vermoeden dat je in een zeer ingewikkeld stuk stapt, dat klopt ook met politieke en maatschappelijke thema’s. Iho, zoals het stuk afgekort heet, geeft de familie intrige  weer van de familie Marcantonio in het ouderlijk huis in  New York. Gus Marcantino, oud vakbondsactivist  ziet zijn leven niet meer zitten, door zijn zogenaamde lijden aan alzheimer. Teleurgesteld in zijn leven en de wereld om zich heen wilt hij uit het leven stappen. Zijn familie verenigt zich, complexe situaties voltrekken zich in zijn nabijheid. Elk familielid met zijn eigen perspectief, sores en verhoudingen. Thema’s als politiek, euthanasie, religie zitten verweven in Iho.

Scenefoto_05_iHo_fotografie_Sanne_Peper.jpg

Wat: Iho
Wie: O.a Hans Dagelet, Jacqueline Blom, Tobor Lukacs en Astrid van Eck
Wanneer: 30 september 2017
Waar: Stadschouwburg Arnhem
Door: Robin Streppel

Iho is geschreven door de Joods Amerikaanse schrijver Tony Kushner. Naar eigen zeggen schrijft hij persoonlijk, emotioneel en humoristisch. Dat is zeker te ervaren in Iho, waarin plotwendingen en snelle dialogen elkaar afwisselen, maar toch slaagt hij erin de diepere laag te ontdekken. Zo leef je mee met  Gus, Hans Dagelet speelt de rol goed. Groots en meeslepend waar het moet, maar ook ingetogen en zeer geloofwaardig. De andere grote naam die aan deze voorstelling verbonden is, dat is Jacqueline Blom als Clio,de zus van Gus.  Oostpool zet een kwalitatief goede cast op het toneel in deze regie van Marcus Azzini. De kinderen van Gus zijn allen eigenzinnig zo speelt Rick Paul van Mullingen de homoseksuele zoon, die  zijn kapitaal erdoor heen jaagt met een escort. Sophie van Winden speelt de vaksbondsadvocate die haar vader spiegelt. Ze is lesbisch, gebonden door het feit dat haar eigen broer donor is van het kind die haar vriendin draagt. Is ze wel zo zeker van haar relatie dat ze bij haar blijft of is het kind de enige bindende factor? Tibor Lukács speelt Vito, die vindt dat iedereen gewoon even normaal moet doen. Alle drie de bijrollen staan ten dienste van het stuk en laten de rol van Gus groeien in zijn ontwikkeling. Tegelijkertijd ontwikkelen de rollen zich op hun eigen verhaallijn, bijvoorbeeld de verhaallijn tussen de lesbische Emty, die twijfelt over haar relatie met  Maeve. Beiden rollen worden overtuigend neergezet, waarbij Astrid van Eck met tijd en wijlen in alle familiaire ellende een komisch noot is.

Marcus Azzini  zet met de regie een goed lopende voorstelling neer. Er gebeurt in sommige scénes veel, waardoor je als toeschouwer erbij moet blijven. Anderzijds zijn de dialogen snel geschreven, soms is er grof taalgebruik, maar dat past bij felheid van scenes. Mooi is het gesprek tussen Gus en zijn kinderen over zijn leven en de keuzes die hij maakte en later in het stuk over het verlangen naar de dood. Een groot contrast is dit met de drukke scenes vol familieruzie. De teksten zijn niet even gemakkelijk te begrijpen, veelal niet  alledaagse woorden. Het leidt mij als toeschouwer onnodig af van de emotie. Iho is niet het meest toegankelijke stuk hierdoor en moet het vooral hebben van de goede acteurs en diepe verhaallijn.

Iho is te zien t/m 25 november in verschillende theaters

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s