Elisabeth in concert, een keizerlijke betovering

25 jaar geleden ging in Wenen de musical Elisabeth in première. Het verhaal over een jong meisje dat aan het hof komt en uitgroeit tot een gracieuze keizerin, het was de doorbraak voor Pia Douwes. De internationaal geroemde actrice speelde afgelopen week deze rol nogmaals tijdens de concertante uitvoering bij Paleis Het Loo. De musical is een betovering en vertelt het tragische verhaal van Sissi. Wie denkt dat zij leefde zoals Romy Schneider deed in Sissi films komt bedrogen uit. 
Wat: Elisabeth in concert
Wie: Pia Douwes, Stanley Burleson, Doris Baaten en Wim van den Driessche
Wanneer: 15 juni 2017
Waar: Paleis Het Loo in Apeldoorn
Door: Robin Streppel
19146188_10207634065010268_790970017169247815_n
Foto: Monique Hoffmann, Musicalnieuws.nl

Heldin van vroeger 

Als jongen van 10 jaar zag ik haar op televisie in een grote witte jurk, ze zong beeldschoon. Pia Douwes, wat betoverde deze vrouw mij. Afreizen naar Scheveningen zat er niet in, maar de cd draaide ik grijs. Later zou ik de voorstelling zien in Wenen, wel met een Nederlandse in de hoofdrol, namelijk Annemieke van Dam. Toch ben ik altijd benieuwd geweest hoe Douwes de hoofdrol in deze prachtproductie zou vertolken. Nu 18 jaar later kreeg ik deze kans in mijn geboorteplaats Apeldoorn, alsof het zo moet zijn. Pia is in deze rol fenomenaal. Pia heeft klasse, en gebruikt haar stem perfect. Dit is direct duidelijk in de uiteenlopende nummers als jonge Elisabeth naar de oudere Elisabeth. Haar stemgebruik wordt gaandeweg zwaarder. Zo zingt ze “Als jij” als jonge Elisabeth totaal anders dan “Schepen in de nacht.” Douwes is een gimmick als jonge Elisabeth, maar dat is slechts een enkele scène. Later is zij perfect. Het hoogtepunt is haar lijflied “Mijn leven is van mij” waarvoor zij een ovationeel applaus krijgt. Kippenvel over mijn gehele lichaam was het gevolg, in de setting van  het paleis met een orkest. Dit  voor mij theater.
Grootse aanpak
Stage Entertainment en Paleis het Loo hebben hun nek uitgestoken voor dit grootse evenement. Het paleis als decor is uniek en biedt mogelijkheden die je in het theater niet hebt. Als Elisabeth gekroond wordt als koningin van Hongarije wordt zij in een witte koets het plein opgereden. Het heeft de allure die je van een keizerin verwacht, waanzinnig! Pia Douwes zingt vervolgens met Stanley Burleson “Als ik dansen wil.” Dit nummer was in Scheveningen nog niet te horen, maar het is in een latere Duitse productie toegevoegd. Dit nummer weerspiegelt prachtig de relatie van de dood en Elisabeth, het aantrekkende en afstotende van beide personages. De bedrukking die zij doormaakt, die steeds heviger wordt is kwellend, maar ook fascinerend voor het publiek. Stanley Burleson is wat jaartjes ouder geworden, maar zet nog steeds een mysterieuze Dood neer. De nummers “De sluiter valt” en “De laatste dans” zijn hoogtepunten.
De enige die ik minder op zijn plaats vond was Jeroen Phaff als keizer Frans Joseph, de man van Elisabeth. Phaff heeft een prachtige klassiek geschoolde stem, maar is mijns inziens te oud voor de rol en te statisch. Doris Baaten is in tegenstelling tot Phaff perfect op haar plek als de moeder van Frans Joseph, aartshertogin Sophie. Doris heeft hoge partijen en zet het kreng perfect neer. Doris vertelde onlangs in een interview dat zij in 1999 te jong was voor de rol, maar werd ingevlogen omdat de oorspronkelijke actrice tijdens de repetities uit de productie stapte. De zoon van Elisabeth wordt gespeeld door Addo Kruizinga, een belangrijke bijrol. Elisabeth wijst hem af waarna hij zelfmoord pleegt, iets waar zij niet over heen komt. Zijn stem kleurt prachtig bij die van Burleson en Douwes in de nummers “Er valt een zwarte schaduw” en “Was ik jouw spiegel maar”. Addo Kruizinga is 2 jaar jonger dan Pia Douwes, mede door zijn blonde pruik oogt hij jonger.
19146276_10207634072610458_2873111193518669901_n
Foto: Monique Hoffmann, musicalnieuws.nl
Kittch en Melk
Maar wat is Elisabeth zonder Luigi Lucheni, die haar bespot gedurende de voorstelling. Wim van den Driessche speelt net als 18 jaar geleden deze rol moeiteloos. Hij heeft een fijne cynische manier van spelen die in de nummers “Kitsch” en “Melk” volledig tot zijn recht komt. Wim vind ik een fantastisch acteur, die we dit jaar weer op de Nederlandse planken gaan zien in Annie M.G als de man van Annie. Tijdens deze nummers werd Wim bijgestaan door het fantastische ensemble, die 18 jaar geleden ook meededen. Met een eervolle vermelding voor Nicole Hermans als hoerenmadam Frau Wolf.
Volgend jaar weer?
Stage Entertainment maakte bekend dat ze volgend seizoen wederom een speciale productie op locatie gaan maken. Wat zal deze titel zijn? The Phantom in een oude concertzaal? Les Miserables als openluchtversie of zal het Joe op een vliegveld zijn? Van mij mogen deze titels terugkomen. Dat het een concert was deed geen afbreuk aan de interpretatie van de acteurs, omdat zij wel speelden. Er zijn wat kleine nummers uit Elisabeth gehaald, waardoor het een compactere voorstelling is geworden. Gezien de grote belangstelling zou ik een reprise van deze voorstelling ook een prima keuze vinden , volgend jaar zomer wederom op het Loo. Door de mond op mond reclame zullen mensen gaan en wie wil er niet er een tweede keer?
Op het Loo heeft men gebruik gemaakt van de locatie. Het is een beleving, deze voorstelling, en het greep mij aan. Mede door mijn herinneringen aan Elisabeth, maar ook door het vakwerk. De bombastische muziek van Sylvester Levay en de setting, dit moest zo zijn! Een ervaring om nooit te vergeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s